Αδράστεια
Οι παραστάσεις έχουν ολοκληρωθεί
Το Θέατρο Φλέμιγκ παρουσίασε το έργο του Γρηγόρη Μήτα «Αδράστεια», μια ιστορία εκδίκησης εμπνευσμένη από την επιτυχημένη νουβέλα του Γιάννη Χατζηϊωαννίδη «Ο Σκοτεινός Ιστός» από τις εκδόσεις Διάνοια.
Το έργο ανήκει στο χώρο της σύγχρονης δημιουργίας. Αν και σκληρό, στη βάση του αγγίζει το θέμα της εκδίκησης ανάμεσα στα ζευγάρια με τρόπο ποιητικό και ευαίσθητο. Η Αδράστεια, κόρη του Δία και της Ανάγκης, είναι η θεά της εκδίκησης στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Το ένστικτο της εκδίκησης πάντοτε συνόδευε την ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού· η θεά Αδράστεια προκαλούσε τρόμο στους αρχαίους Έλληνες και γι' αυτό τον λόγο προσπαθούσαν συχνά να την εξευμενίσουν.
Η ανάγκη προσωποποίησης είναι, σαφώς, συμβολική και αντανακλά την ενστικτώδη ανάγκη των ανθρώπων να γνωρίσουν αυτό που τους προκαλεί ταραχή. Το μίσος είναι ένα πρωτόγονο συναίσθημα που βρίσκεται στον παρονομαστή κάθε εκδικητικής πράξης· διαφέρει από την οργή και τον θυμό, τόσο ως προς την ένταση του συναισθήματος όσο και ως προς τη διάρκεια της αντίδρασής της.
Σε αντίθεση με τον θυμό και την οργή που είναι παροδικά συναισθήματα, η εκδίκηση αντιπροσωπεύει μια χρόνια, παγιωμένη και σταθερή συναισθηματική κατάσταση που εκφράζεται με πράξεις. Πρωταρχικός στόχος του ανθρώπου που έχει κυριευτεί από εκδικητική μανία είναι να καταστρέψει όλους όσους θεωρεί εμπλεκόμενους στην αδικία που θεωρεί ότι υφίσταται.
Σίγουρα, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βρεθεί στη θέση να θέλουμε να πάρουμε εκδίκηση από κάποιον που μας έβλαψε. Η εκδίκηση είναι μια μορφή αντίδρασης στην αδικία όταν αισθανόμαστε πληγωμένοι συναισθηματικά, προδομένοι, ευάλωτοι. Τότε, στόχος μας γίνεται να κάνουμε αυτόν που μας πλήγωσε να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Το αίσθημα της τιμωρίας αποτελεί το κίνητρο σε αυτόν που θέλει να εκδικηθεί, ώστε να απονείμει δικαιοσύνη.
Η εκδίκηση στρέφεται προς εκείνη (τη σύζυγο), που κάποτε εκείνος (ο σύζυγος) είχε αγαπήσει πολύ αλλά τώρα αισθάνεται προδομένος, ταπεινωμένος όταν μαθαίνει πως κάποιος άλλος, ένας τρίτος, ζει και αναπνέει ανάμεσά τους. Μπορεί, η πράξη εκδίκησης που έχει στο μυαλό του να ανταποκριθεί τελικά στις προσδοκίες του;
Σκηνοθετικό σημείωμα
Ένας φιλόδοξος επιχειρηματίας κατάφερε με το επιχειρηματικό του δαιμόνιο να «χτίσει» μια μικρή αυτοκρατορία. Έχει ως αρχή του πως οι μικρές φιλοδοξίες σκοτώνουν τις μεγάλες φιλοδοξίες. Είναι απορροφημένος από τις επαγγελματικές του αναζητήσεις, όταν ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του, την οποία υπεραγαπάει, τον απατά. Το ανακαλύπτει με ανορθόδοξο τρόπο και σοκαρισμένος αντικρίζει κατάματα την «ωμή» πλευρά της απιστίας. Η αγάπη του γι' αυτήν μετατρέπεται σε μίσος. Θέλει να εκδικηθεί και να τιμωρήσει τη μοιχαλίδα και τον εραστή της, αλλά όπως λέει και ο Κομφούκιος, αν αποφασίσεις να εκδικηθείς κάποιον, σκάψε δύο τάφους.
Ενδιαφέρον στο έργο δημιουργεί η πολυσημία του, ο «πλούτος» και το «βάθος» των συναισθημάτων που έχουν οι «ήρωες» και η ανάγκη να καταφέρουν οι ηθοποιοί να μεταδώσουν έξι πολύ δυνατά συναισθήματα του έργου: τη φιλοδοξία, το ψέμα, την απιστία, το λάθος, το μίσος και τελικά την εκδίκηση. Να συγκινήσουν με τις ενέργειές τους το κοινό και να το καθοδηγήσουν σε ένα απρόβλεπτο φινάλε.
— Γρηγόρης Μήτας
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Μήτας
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας – Σιδηρόπουλος
Μουσική: Endward Albert
Video Art: Oberion
Τεχνική υποστήριξη – Ηχοληψία: Φώτης Πολίτης
Τραγούδια: Χριστίνα Μαγκάκη
Παραγωγή: Θέατρο Φλέμιγκ
Διανομή
Χριστίνα Μαγκάκη (Αδράστεια)
Φώτης Πολίτης (Κώστας)
Έμιλυ Τριανταφύλλου (Στεφανία)
Βασίλης Τζηρίνης (Τάσος)
Ζωή Αποστολίδου (Χάκι – Στέλλα, Δικηγόρος)
Πρεμιέρα 8 Μαρτίου 2025
Παραστάσεις κάθε Σάββατο στις 21:00 — Γενική είσοδος 10 ευρώ
